• WDS 4 – een bijzonder seizoen in de top van het amateurvoetbal

    2 mei 2020
  • Voorgeschiedenis

    WDS 4 is in de zomer van 2018 compleet gerenoveerd. De meeste spelers van WDS 5 schoven door en het gezelschap werd gecomplementeerd met 4 selectiespelers en 3 spelers van voormalig kampioensploeg WDS 3. Al gauw werd duidelijk dat de grootste uitdaging zat in het aantal spelers, maar liefst 28 op papier. Bosman werd daarom in de loop van het seizoen aangesteld om dit in goede banen te leiden. Aangezien hij dagelijks bezig is met de steentje precies op de juiste plaats leggen is dit een kolfje naar zijn hand. Na 15 wedstrijden stond de ploeg bovenaan maar helaas viel het kaartenhuis in elkaar in de laatste wedstrijden. Daarom besloot Bosman dat de spelers in de zomer door moesten trainen en in het nieuwe seizoen revanche moesten nemen.

    Zelfde laken en pak in het bekertoernooi

    Net als in het seizoen 2018 – 2019 werd dit seizoen doorgebekerd door een eerste plek in de poule. Helaas eiste de poulefase van het toernooi een hoop van Richard. Door zijn inspanningen werd hij mede topscoorder van het bekertoernooi maar raakte hij wel geblesseerd voor de rest van het seizoen.

    In de knock-out fase werd de volgende ronde op de sloffen gehaald (door vrij loting). De wedstrijd erop moest WDS 4 het opnemen tegen Moerkapelle 2, welke 11 spelers en een scheidsrechter hadden opgesteld. Ondanks een zondagsschot van Joep werd met 2-1 verloren door een goal met een buitenspelluchtje…

    Voor de winterstop geen vuiltje aan de lucht

    In de eerste wedstrijd van de competitie was FC Oudewater de tegenstander, vorig seizoen was dit niet echt een succes voor WDS. Al gauw bleek dat de zomertraining zijn vruchten ging afwerpen. Er werd met maar liefst 8-0 gewonnen.

    In de tweede wedstrijd ging het compleet de andere kant op, toen werd met 5-1 verloren bij Zevenhoven. Gelukkig kon de spits van WDS nog wel een assist op zijn naam schrijven (wel naar de verkeerde kleur). Roy was het zat en besloot tot na de winter zijn energie te steken in kersttakken.

    In de derde wedstrijd beperkte de doelpuntenregen zich tot 4 in een kwartier na rust. Trainer Bosman besloot 6 keer te wisselen in de rust wat resulteerde in totale paniek bij de tegenstander.

    Hoogtepunt bij Be Fair uit (2-5 winst) waren de veters van Spek. Bij Jodan Boys uit werd het opnieuw lastig door een breedtebal van Hans op de spits van de tegenstander. Gelukkig maakte Jordy in blessuretijd zijn 3e wat resulteerde in een 2-3 overwinning.

    Op 2 november stond de eerste topper op het programma, Gouda thuis. WDS miste legio spelers, maar ook legio kansen. Rob- en Gerrit de Koning werden ingevlogen. Hans stond een tijdje op doel als veldspeler en voorkwam daarmee menig doelpunt. Huurling Gerrit verzilverde een eigen versierde penalty in blessuretijd: 1-1. Daarna ontstond een opstootje waar Mark op iemand ze rug wilde klimmen en Coen de boel vakkundig suste. Danny houdt niet van relletjes in het veld en besloot een klushuis te kopen om daar zijn tijd in te steken.

    Bij Berkel uit besloot de scheidsrechter een eigen onaangekondigde drinkpauze in te lassen nadat Tom een fantastische assist gaf op Scheer. Voor de 3e keer op rij maakte WDS een belangrijk doelpunt in de blessuretijd. Mark, die inmiddels van de rug van een Gouda speler was gekomen, schoot via de veter van Chris raak van afstand: 2-1.

    De week erna was de blessuretijd niet nodig. ARC kwam met een campingelftal naar WDS. In deze wedstrijd gebeurde er teveel om op te noemen. Jordy besloot dat hij na de rust op city trip kon, Ruben nam de nummer 10 positie in, Van Rossum hield zijn doel schoon, Michael schoot via een tegenstander zijn 4e erin maar dit zag de commissie toch anders, Tom schoot voor de eerste keer sinds de herinrichting van het complex een bal de Wiericke in, Angelo (die normaal professioneel scheidsrechter is) floreerde in natrappen, Scheer liep na zijn wissel het veld in en schoot gelijk de kruising aan flarden, Michael kreeg vliegles wat resulteerde in een penalty die Olieman net als iedere penalty dit seizoen verzilverde en Chris scoorde twee keer zonder zijn veter te gebruiken: 12-0.

    Joost geloofde het wel met dit veel te lage niveau en verzette zijn aandacht naar de autocross.

    Ook de 2e topwedstrijd van dit seizoen resulteerde in een 1-1 gelijkspel en een hoop gemiste kansen voor WDS. Dit scheen met name te liggen aan schaatsbaan veld 2. Gelukkig bracht Robert redding met een late gelijkmaker. De week erna tapte WDS uit een ander vaatje. Rohda werd met 2-9 weggevaagd van eigen veld (0-8 bij rust). Thuis tegen Sportlust gaf Jordy een assist op Joep. In zoverre is dit opmerkelijk omdat Jordy er op late leeftijd achter is gekomen dat assists geven ook doelpunten oplevert. Is dit de hand van Bosman? Is hem gelukt wat andere trainers niet lukte? In ieder geval had WDS 4 er een belangrijk wapenfeit bij voor de 2e seizoenshelft.

    Het lijkt erop dat WDS met Bodegraven uit gaat maken wie zich kampioen mag noemen dit seizoen.

    Na de winterstop slaat het noodlot toe

    De eerste wedstrijd na de winterstop was gelijk een belangrijke; uit bij Bodegraven. Tot de laatste minuut bleef het 0-0. Helaas verdween een vrije trap onder de muur door in het doel. Geen goed begin van de 2e seizoenshelft. Lag het aan de Duitse aanvoerdersband van aanvoerder Jan? Gelukkig was Kon hersteld van een gat in zijn voet en kon de verdediging weer dichtgelijmd worden voor de komende wedstrijden.

    Dit resulteerde in 4 overwinningen op een rij. Eerst moest een bezoek worden gebracht aan de camping van ARC, dit keer met ook Sinterklaas binnen de lijnen. Deze wedstrijd stond volledig in het teken van het afscheid van Tom. Dit pakte hij met beide handen aan door 2 keer te scoren. Rick nam de rol van Angelo van de heenwedstrijd over en praatte dit goed onder het mom van een handremmetje. Peter scoort bijna iedere wedstrijd met een ingooi maar was dit maal 2x succesvol met zijn voeten en Olieman had geen penaltystip nodig om te scoren: 13-0 (of toch 14-0?).

    Uit bij Oudewater nam Tom nog een keer waardig afscheid door de scheidsrechter uit te schelden en geel te krijgen. Gelukkig wist Daniël nog te scoren met een uitgekiemde lob: 2-0 winst.

    Thuis tegen Berkel was het niveau ver te zoeken. Cees stond op om zijn doelpunt van het seizoen precies op het juiste moment te maken wat resulteerde in een 1-0 zege. Door puntenverlies van Bodegraven stond WDS nu bovenaan; was dit een kampioensdoelpunt? Roy was overigens weer terug en dat zorgde voor een hoop frustratie bij de spits van de tegenstander.

    De kampioensangst begon toe te slaan. Tegen laagvlieger Jodan Boys werd met het nodige fortuin 2-1 gewonnen. Die avond volgde een spetterend feest in de kantine waarbij sommigen de avond niet wakker haalden. Achteraf bleek dit de laatste stuiptrekking te zijn van dit seizoen bij WDS…

    De eerstvolgende wedstrijd zou Gouda uit zijn. De spelers waren tot op het bot gemotiveerd maar de corona crisis gooide roet in het eten. Ruben nam het drastische besluit om á la minute naar Canada te emigreren. In België kwam het bericht naar buiten dat de koplopers van de amateurcompetities kampioen waren. Henk was de banden van de platte kar al aan het oppompen, Patrick keek gedecideerd toe. De KNVB besloot echter anders. Toch kunnen we concluderen dat, nadat de corona maatregelen zijn afgezwakt, een feestje op zijn plaats is om dit seizoen te vieren.